تهران

سیر و سیاحت در تهران، از گذشته تا امروز

تهران، پایتخت سیاسی و فرهنگی کشور با ۲۵۰ سال قدمت تاریخ سیاسی برای گردشگران مهمترین شهر ایران به حساب می‌آید. به علت تجمع امکانات و مهاجرت‌های بی‌رویه تهران را می‌توان به نوعی ایران کوچک دانست. 
کوهپایه‌های زیبای البرز در شمال شهر، دربند و درکه، فرحزاد و دارآباد در کنار ییلاقات شمال شرقی شهر مثل لواسانات و فشم و اوشان جلوه‌های کوهستانی شهر را به نمایش می‌گذارند.
پیست‌های اسکی دیزین و توچال و شمشک و دربندسر در فاصله یک ساعتی شهر فرصت یک روز تفریح زمستانی را در اختیار شهروندان و گردشگران قرار می‌دهند.

بازدید از شهر را از معروفترین کاخ‌های تاریخی شهر شروع کنید: کاخ‌ها و موزه‌های تهران

مجموعه‌ی کاخ‌موزه‌ی سعدآباد 

مجموعه‌ی سعدآباد هم مثل اکثر کاخ‌های تهران سابقه‌ای قاجاری دارد و عمارت اولیه‌ی آن کاربردی ییلاقی در یک باغ بزرگ را داشته است. در زمان پهلوی ۱۸ کاخ به این مجموعه اضافه شد و بعد از انقلاب نیز برخی از کاخ‌های آن به عنوان موزه برای بازدید عموم مورد استفاده قرار گرفت.

کاخ سبز

این کاخ را به دلیل نمای مرمرین سبز آن که سنگش از معادن زنجان و خراسان تامین شده به این نام می‌شناسیم.
بنای اولیه این کاخ در حقیقت در آخرین سال‌های سلطنت احمدشاه و همزمان با سردار سپه بودن رضا شاه توسط وی گذاشته شد و در اولین سال‌های سلطنتش ساخت آن به سرانجام رسید. کاخ بنایی است دو طبقه که دفتر کار رضاشاه و محل زندگی او بوده و معماری آن تلفیقی از هنر ایرانی و اروپایی بوده و آینه کاری‌ها و گچبری‌های آن بسیار هنرمندانه است.
از دیدنی‌های این کاخ می‌توان به اتاق غذاخوری مجلل، فرش ۷۰ متری نفیس آن، مبلمان و میز قرن هجدهمی ساخت فرانسه و دیگر تزیینات فوق‌العاده ارزشمند تالارهای آن است. اتاق خواب معروف رضاشاه که فاقد تختخواب است نیز در همین کاخ قرار دارد.

کاخ‌موزه‌ی سفید/ کاخ ملت

همان‌طور که از نامش پیداست نمای این کاخ سراسر سفید و محل برگزاری مراسم تشریفاتی و امور اداری و محل اقامت خانواده‌ی سلطنتی در طول تابستان بوده، دستور ساخت آن توسط رضاشاه صادر شده و ساخت آن ۵ سال طول کشیده است. گچبری‌های چشمگیر و پرده‌های نقاشی نفیسی از استاد بهزاد مهمترین تزیینات کاخ هستند. تالار اصلی کاخ با الهام از قصرهای فرانسه دکور شده و مانند سایر بناهای مجموعه، فرش‌های نفیس ایرانی در کنار مبلمان فرانسوی و لوسترهای ایتالیایی و چک به جلوه‌ی هنرمندانه‌ی آن افزوده‌اند. یکی از مهمترین اشیا این کاخ میز تحریر ماری آنتوانت ملکه فرانسه است.
فرح پهلوی تصمیم داشت آثار نفیسی که بعنوان هدایای سلطنتی در اختیار داشت را به همراه آثار باستانی  و معاصر هنری ایران و سایر کشورها در یک مجموعه گردآوری کند. در نهایت زیر زمین این کاخ را که به عنوان گلخانه مورد استفاده قرار می‌گرفت، برای اینکار انتخاب کرد. امروز این محل با نام موزه‌ی هنر اختصاصی شناخته می‌شود.

موزه‌ی ظروف/ کاخ اشرف پهلوی

این کاخ از زمان ساخت یعنی سال ۱۳۱۵ تا کنون سرنوشت متفاوتی داشته، بعد از ۳۵ سال در سال ۱۳۵۰ این کاخ به اشرف پهلوی واگذار شد و او در اولین اقدام، نمای تمام‌سنگی آن را با مرمر سفید عوض کرد و الحاقاتی نیز به آن افزود. ۲۲ سال بعد موزه‌ی ظروف سلطنتی در این محل دایر شد و در سال ۱۳۷۴ در اختیار نهاد ریاست جمهوری قرار گرفت.
بعد از آنکه ده سال بعد اختیار آن به سازمان میراث داده شد، به موزه‌ی ظروف سلطنتی تبدیل شد. موزه بارها گسترش پیدا کرده و اکنون ظروف ارزشمند سلطنتی از زمان قاجار و پهلوی در آن به نمایش گذاشته شده است.

موزه‌ی استاد بهزاد/ کاخ کرباس

تاریخ ساخت این کاخ متعلق به آخرین سال‌های دوره‌ی قاجار و اقامتگاه سه نسل پهلوی برمی‌گردد، در دوره‌ای رضاشاه و محمدرضاشاه و بعدها ولیعهد در این کاخ اقامت داشته‌اند. بعد از انقلاب با انتقال آثار استاد بهزاد و همزمان با صدسالگی وی به نام موزه استاد بهزاد تغییر نام داد.

موزه‌ی مردم‌شناسی/ کاخ شمس پهلوی

معماری این موزه که قبلا کاخ شمس بوده است، عمدتا آلمانی است، البته در نمای آن از عناصر ساسانی نیز استفاده شده است. این موزه مجموعه‌ای مفصل از سبک زندگی در ایران را ارائه می‌کند و از جذابیت‌های آن لباس‌های فرح دیبا ملکه‌ی سابق ایران در این موزه است.

موزه‌ی نگارستان/ کاخ فرح پهلوی

ساختمان و بنای این موزه بسیار چشمگیر و زیباست، این کاخ محل اقامت تابستانی فرح و دفتر کار او بوده است. در حال حاضر از این موزه برای نمایش دوره‌ای و موردیِ آثار هنری استفاده می‌شود.

موزه‌ی هنرهای زیبا/ کاخ سیاه

عمارتی چشمگیر در منتهی‌الیه جنوبی مجموعه و به مدت ۱۱ سال اقامتگاه وزیران دربار پهلوی بوده است. سنگ مرمر سیاهِ نمای آن را از معادن شمال کشور به سعدآباد منتقل کرده‌اند.

موزه‌ی برادران امیدوار

بنای آجری قرمزی که در زمان قاجار کالسکه‌خانه بوده،‌ پس از تعمیر در سال ۸۲ همزمان با روز گردشگری افتتاح شد، در این موزه مجموعه‌ی عکس‌ها و سفرنامه برادران امیدوار، جهانگردان معروف ایرانی به نمایش گذاشته شده است. 

موزه‌ی آب

در این موزه ادوات حفر قنات و اسناد مربوط به آب نگهداری می‌شود.

موزه‌ی خط و کتابت میرعماد 

این موزه که سابقا اقامتگاه فرحناز و علیرضا پهلوی بوده اکنون محل نگهداری نسخ ارزشمند خطی است و نام خود را نیز از خوشنویس بزرگ میرعماد حسنی گرفته است.

موزه‌ی چهره‌های ماندگار و موزه‌ی فرشچیان

این موزه که اکنون در محل اقامت سابق ملکه توران سومین همسر رضاشاه دایر است، عمارتی قاجاری مشتمل بر بخش بیرونی (موزه استاد فرش چیان) و بخش بیرونی (چهره‌های ماندگار) است.

موزه‌ی مینیاتور استاد آبکار/ کاخ لیلا پهلوی

جدیدترین کاخ سعدآباد متعلق به جوان‌ترین فرزند شاه بوده و امروز محل نگهداری آثار مینیاتوری استاد کلارا آبکار است.

موزه‌ی نظامی/ کاخ شهرام

این عمارت که در اصل برای همسر دوم رضاشاه یعنی تاج‌الملوک ساخته و بعدتر به شهرام فرزند اشرف پهلوی منتقل شده است، امروز به موزه ادوات نظامی تبدیل شده است.

کاخ‌های غیر قابل قابل بازدید:

کاخ  بهمن

اقامتگاه بهمن پهلوی برادرزاده شاه بوده و در شمال مجموعه قرار دارد. پس از آنکه مدتی در اختیار یونسکو در ایران بوده، اکنون به دفتر موزه تبدیل شده است.

کاخ احمدشاهی

قدیمی‌ترین عمارت مجموعه بوده و آنچنان که از نامش پیداست در زمان سلطنت احمدشاه بنا شده است.

کاخ اختصاصی

از جمله کاخ‌هایی است که در زمان رضاشاه ساخته شده و در سال‌های اولیه بعد از انقلاب موزه‌ی حیات وحش بوده اما در حال حاضر یکی از ساختمان‌های اداری نهاد ریاست جمهوری است.

ساختمان جمهور/ کاخ ملکه‌ی مادر

آخرین اقامتگاه رضاشاه در ایران و محل زندگی ملکه‌ی مادر بوده است، در حال حاضر در آن از مهمانان بلندپایه دولت پذیرایی می‌شود.
مجموعه شامل یک کافی‌شاپ، یک رستوران، یک سالن بیلیارد، دو زمین و یک سالن تنیس، یک کتابخانه و ۶ گل‌خانه نیز می‌شود.
همچنین مرکز موسیقی خلاق و مرکز هنرهای تجسمی میز در این مجموعه مستقر هستند.
مرکز هنری ایوان عطار نیز که محلی برای برگزاری کنسرت‌ها و اجرای نمایش است در مجموعه‌ی سعدآباد قرار دارد.

موزه‌ی آبگینه و سفالینه

عمارت تاریخی دو طبقه‌ای که امروز محل نگهداری ظروف سفالی و شیشه‌ای نفیس پیش از اسلام و دوران اسلامی ایران است، به مدت ۳۰ سال اقامتگاه و دفتر کار قوام‌السطنه بوده است، همان نخست وزیری که خیابان سی تیر در گذشته به نام او شناخته می‌شد.
داستان این بنای دیدنی قاجاری به همین جا ختم نمی‌شود، بعد از آنکه چند سال سفارت مصر و افغانستان بود، برای تبدیل شدن به موزه در اختیار یک گروه اتریشی قرار گرفت. در طراحی مجدد ساختمان از عناصر ایرانی نظیر ستون‌های پرسپولیس، رواق‌های صفوی و معماری سلجوقی الهام گرفته شده، ‌اما تلاش شده فضاهای داخلی موزه با ویترین‌های وسیع شیشه‌ای و نورپردازی یادآور موزه‌های اروپایی باشد.
راه‌پله‌ی چوبی که از طبقه‌ی اول به طبقه‌ی بالایی می‌رود، فضا را اندکی روسی می‌کند اما آینه‌کاری‌های ایرانی - اسلامی که بخشی از آن در سال‌های پس از انقلاب به مجموعه اضافه شده‌اند، محیط را دلچسب و آشنا نگه می‌دارند.
۲ تالار طبقه‌ی اول شیشه‌ها و سفال‌های باستانی را در خود جای داده‌اند، در۳ تالار طبقه دوم موزه به نام‌های صدف، زرین، لاجورد ظروف معروف نیشابوری، دوره‌ی سلجوقی و مغولی، ایلخانی و صفوی و قاجاری به نمایش گذاشته شده است.
بنیاد سینمایی فارابی نیز در همین محوطه قرار گرفته است. موزه‌ی آبگینه و سفالینه هر روز به جز روزهای دوشنبه از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر قابل بازدید است.

کاخ‌موزه‌ی گلستان

اقامتگاه سلاطین قاجار، از آغامحمدخان تا احمدشاه، شاهد رویدادهای مهم تاریخی از جمله تاجگذاری مظفرالدین‌شاه و احمدشاه قاجار و هر دو پادشاه پهلوی بوده است.
کاخ‌موزه‌ی گلستان، این بنای سلطنتی حدود۴۵۰ ساله امروز در مرکز شهر قرار گرفته، اما وقتی سنگ بنای آن توسط شاه طهماسب صفوی گذاشته شد، ساختمانی در خارج از شهر به حساب می‌آمده، در حال حاضر خبری از بنای اولیه نیست و قدیمی‌ترین ساختمان فعلی مجموعه به زمان کریم‌خان زند می‌رسد.
در سال ۱۲۱۰ ه. ق و همزمان با ظهور و تاجگذاری آغامحمدخان تهران به عنوان پایتخت کشور اعلام شده و بر اهمیت این کاخ افزوده شد، در زمان فتحعلی‌شاه تزیینات و آینه کاری‌ها و مبنت کاری‌های جدیدی به گلستان اضافه شد و این کاخ رنگ و بویی اروپایی به خود گرفت.
دوران طلایی کاخ گلستان را می‌توان همزمان با دوره‌ی ۵۰‌ساله‌ی سلطنت ناصرالدین شاه دانست، در این زمان الحاقاتی متاثر از سفرهای اروپایی شاه به کاخ اضافه شد.
هرچه در دوران اولیه و ثبات قاجار به زیبایی معماری کاخ اضافه می‌شد در زمان سه شاه آخر سلسله این بنا وزن تاریخی بیشتری پیدا کرد، رویدادهای مهم و سرنوشت‌سازی مثل مشروطه در همین مکان به سرانجام رسیدند. 

بناهای معروف مجموعه‌ی گلستان:

شمس‌العماره

این کاخ در حقیقت مربوط به زمانی است که ناصرالدین‌شاه جوان پیش از سفرهایش به اروپا می‌خواست عمارتی بسازد که اولا از فراز آن بتواند کوه‌های البرز را ببیند و همچنین یادآور روزهای طلایی اصفهان و عمارت‌هایی مثل عالی‌قاپو باشد. اصل معماری شمس‌العماره یا بنای خورشید که شامل دو برج همسان است ایرانی است، اما در تزیینات به معماری اروپایی هم توجه شده، کاشی‌کاری هفت رنگ قاجاری، آینه‌کاری‌ها، نقاشی‌ها، ارسی و پنجره‌های این عمارت به ویژه تالار شاه‌نشین و اتاق‌های گوشواره بسیار دیدنی هستند.
در میان تزیینات چشمگیر عمارت، ساعت اهدایی معروف ملکه ویکتوریا داستانی خواندنی دارد: معروف است که صدای ساعت اسباب سلب آسایش ساکنین کاخ شده، به همین دلیل شاه دستور می‌دهد صدای آن را کم کنند، تلاش برای کم کردن زنگ همان و از کار افتادن ساعت به مدت ۱۰۰ سال همان. عاقبت در سال ۹۱ همزمان با تعمیرات کلی کاخ این ساعت هم تعمیر شد.

تالار سلام

تالار سلام که در عهد ناصری به قصد تبدیل آن به موزه ساخته شده بود در زمان پهلوی اول و دوم محل برگزاری مراسم رسمی نظیر تاج‌گذاری‌ها شد. علت نامگذاری آن هم انتقال تخت طاووس به این تالار و برگزاری بارعام در آن است. این تالار در حقیقت بیش از آنکه قاجاری به حساب بیاید، یک ساختمان تشریفاتی به سبک و سلیقه‌ی پهلوی دوم است. اکنون موزه‌ی کاخ در این بنا  دایر است و آثار نفیسی از جمله آثار نقاشی کمال‌الملک و کپی تخت طاووس و تاج کیانی در آن به نمایش گذاشته شده است.
در طبقه زیرین تالار هم آثار مهمی مثل زره سلطان اسماعیل صفوی، مهر شاهان قاجار، تاج آقامحمدخان  و تیر و کمان نادر را می‌توان مشاهده کرد.

تالار آینه

این تالار در ذهن ما با تصاویر جاودانه‌ی فیلم کمال‌الملک اثر مرحوم حاتمی ماندگار شده است. بخش مهمی از فیلم شامل دوره پنج ساله‌ای است که استاد کمال‌الملک ناصرالدین‌شاه را در این تالار به تصویر کشیده است. خود تالار برخلاف تصویر آن در نقاشی چندان وسیع نیست اما آینه‌کاری آن یک شاهکار بی‌نظیر است. در محل فعلی تالار پیش از این بنای چوبی چهل‌ستونی قرار داشته است.

ایوان مرمر

گفته می‌شود اصل این محوطه در زمان کریم‌خان ساخته شده است. این ایوان محل برگزاری دیوان شاهان قاجار بوده و در مراسم عید نوروز در این محل به مردم تهران بار داده می‌شده است، به همین دلیل آن را دارالعماره هم می‌نامیده‌اند.
 در زمان آغامحمدخان، با انتقال ستون‌های عظیم، آینه‌های مرتفع، پرده‌های نقاشی و درهای خاتم‌کاری از قصر وکیل شیراز به این بنا، آن را تبدیل به یک دیوان‌خانه‌ی مجلل کردند. بعدها در عصر ناصری آینه‌کاری‌های جدید، مشبک‌کاری‌ها و خاتم‌کاری‌هایی به ایوان اضافه شد. اما پرده‌های معروف نقاشی و تخت مرمر یا تخت سلیمانی دیدنی‌ترین آثار این مجموعه هستند. 
این تخت مرمرین که به طور ثابت در میانه‌ی ایوان قرار دارد، محل تاج‌گذاری شاهان قاجار و اعلام سلطنت پهلوی اول بوده و شامل یک سکوی مرتفع دیواره‌دار است که بر روی دوش سه دیو، شش فرشته  و یازده ستون قرار گرفته‌اند.

خلوت و حوض‌خانه‌ی کریمخانی

در کنار تالار سلام قرار گرفته  و ایوان سرپوشیده سه وجهی با حوضی در میان آن است، سنگ قبر ناصرالدین‌شاه که یک اثر بسیار نفیس حجاری است، بعد از انقلاب از آرامگاه ناصرالدین‌شاه در حرم عبدالعظیم به این ایوان منتقل شده است. روی این سنگ پیکره ناصرالدین‌شاه در ابعاد واقعی قرار گرفته است.
زیر همین ایوان تخت مرمر دیگری منتسب به فتحعلی‌شاه هم قرار دارد.

کاخ ابیض/ موزه‌ی مردم‌شناسی

این کاخ در ابتدا محل برگزاری هیات وزیران بوده است. مرمر سفید رگه‌داری که در این بنا به کار رفته علت نام‌گذاری این کاخ بوده است. می‌توان این کاخ را اروپایی‌ترین بنای مجموعه گلستان به شمار آورد، تنها المان قاجاری کاخ در ورودی آن است.
در آخرین سال‌های سلطنت ناصرالدین‌شاه، هدایای ارزشمند بسیاری از طرف سلطان عبدالحمید عثمانی به دربار هدیه شد، کاخ سفید درحقیقت به عنوان محلی برای نگهداری این اشیا احداث شد. در حال حاضر این کاخ تبدیل به موزه‌ی مردم شناسی شده است.
در بازدید از این کاخ موزه دیدن عمارت بادگیر و تالار عاج را فراموش نکنید.
آنچه ما امروز از کاخ موزه‌ی گلستان می‌بینیم یکی از میراث‌ بشری ثبت شده در یونسکو است که در شلوغ‌ترین و نابسامان‌ترین نقاط شهر قرار گرفته است. دیوان شاهان سه سلسله امروز در میان ساختمان‌های بی‌تناسب اطرافش یادآور زمانی است که تهران گذر تاریخی خود از یک قریه‌ی کوچک به یک ابرشهر را تجربه می‌کرد.
این محوطه در میدان ۱۵ خرداد قرار دارد و ساعات بازدید آن هرروز از ساعت ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر است.

کاخ نیاوران

کاخ نیاوران آخرین اقامتگاه یک خاندان سلطنتی در ایران، در باغی وسیع در شمال تهران قرار گرفته است. 
در محل فعلی کاخ نیاوران که سابقا نیزاری وسیع بوده، فتحعلی‌شاه قاجار یک باغ ییلاقی کوچک ساخت. بعدها محمدشاه کاخی کوچک به آن اضافه کرد، در زمان ناصرالدین‌شاه کاخ صاحبقرانیه و در سال‌های پایانی سلسله‌ی قاجار، کوشک احمد شاهی به این مجموعه اضافه شد. 
بنای دو طبقه‌ی اصلی کاخ علاوه بر اتاق‌ها و سرسرا دارای یک سالن سینما، تالار صرف غذا و سالن پذیرایی است. این کاخ که تماما با سلیقه‌ی فرح دیبا  با استفاده از نقاشی‌های ارزشمند و ظروف نفیس اروپایی و فرش‌های بی‌نظیر ایرانی دکور شده ، نمونه‌ای کامل از یک فضای مدرن ایرانی است.

کوشک احمدشاهی

در بخش دیگری از باغ اصلی کاخ بنای آجری دو طبقه‌ی قاجاری دیده می‌شود که نام خود را از احمدشاه گرفته و در اصل یک عمارت ییلاقی موقت بوده و به حوض مرمر سرسرای اصلی و اتاق موسیقی‌اش در طبقه‌ی دوم معروف است.
کوشک هرگز اقامتگاه دایم هیچ‌یک از اعضای خانواده سلطنتی نبود، در برهه‌هایی کوتاه دفتر کار رضاشاه و محمدرضا شاه پهلوی بوده، گاهی نیز در اختیار افراد رده بالای نظامی قرار می‌گرفته، اما بیشترین کاربرد آن به ویژه در زمان پهلوی دوم برگزاری مهمانی و اسکان مهمانان بوده است. بعد از انقلاب تا سال‌ها این عمارت متروک بوده و امکان بازدید از آن فراهم نبوده است.

کاخ صاحبقرانیه

همان‌طور که از نام آن پیداست، از یادگاران دوره‌ي ناصری است. این قصر به عنوان اقامتگاه دائم شاه ساخته شد و حتی بخش بزرگی از حرمسرا هم به آن منتقل شد. تالار معروف جهان‌نما با آینه‌کاری‌های ظریف و تزیینات ارزشمندش از دیدنی‌های این کاخ است. حوضخانه که در طبقه‌ی پایینی قرار دارد در زمان ناصری ورودی حرمسرا بوده و در زمان پهلوی برای مهمانی‌های غیرتشریفاتی استفاده می‌شده. در این بخش کاخ نیز اشیای بسیار نفیسی برای تزیین به کار رفته است.
این کاخ از نظر تاریخی یکی از نقاط مهم در تاریخ کشور به شمار می‌آید، فرمان مشروطه در همین کاخ توسط مظفرالدین امضا شده است، کاخ برای برگزاری مراسم ازدواج محمدرضا پهلوی و فوزیه آماده‌سازی شده اما به دلیل سرمای هوا، مراسم به جای دیگری منتقل می‌شود، بخشی از مهمترین مذاکرات آخرین شاه ایران در دفاتر آکوستیک این کاخ انجام می‌شود و سرانجام در حافظه‌ی بصری مردم با صحنه‌هایی از مهمترین فیلم‌های ایرانی مثل کمال‌الملک، دلشدگان، سلطان صاحبقران، شازه احتجاب و میرزا کوچک‌خان ماندگار شده است.

موزه‌ی خودروهای اختصاصی

اگر عاشق ماشین‌های کلاسیک و موتورهای سنگین هستید دیدن این مجموعه را ازدست ندهید. 
به غیر از کاخ صاحبقرانیه و آینه‌خانه، باقی بخش‌های مجموعه هر روز از ساعت ۸ صبح تا ۵ عصر قابل بازدید است.

موزه‌ی جواهرات ملی ایران

یکی از گرانبهاترین مجموعه‌های جواهر دنیا در ساختمان بانک مرکزی ایران در خیابان فردوسی گردآوری شده است.
جواهرات این مجموعه که عمدتا در دوره‌های مختلف تاریخی از زمان صفویان تا پایان دوره پهلوی توسط خاندان سلطنتی گردآوری یا استفاده می‌شده، امروز پشتوانه‌ی پول کشورمان است. هیچ‌کس به درستی نمی داند این گنجینه چه قیمتی دارد، سوای ارزش مالی، این جواهرات به دلیل عتیقه بودن و ارزش تاریخی و هنری فوق العاده‌شان قیمتی مضاعف دارند.
مهمترین آثار این مجموعه در زیر معرفی می شود:

تخت نادری

در ساخت این تخت که هیچ ارتباط تاریخی با نادرشاه ندارد ،۲۲هزار سنگ قیمتی به کار رفته و به سفارش فتحعلی‌شاه و توسط استادکاران ایرانی ساخته شده، این تخت همزاد زیباتر تخت طاووس است که برای آخرین بار در مراسم تاج‌گذاری رضاشاه مورد استفاده قرار گرفته است.

تاج پهلوی 

تاج طلای دو کیلو و هشتصدکیلویی که رضاشاه و پسرش در تاجگداری‌شان بر سر گذاشتند، با الهام از تاج‌های ساسانی ساخته شده است. این تاج با چندین هزار قطعه الماس و زمرد، یاقوت و مروارید و یک پر حواصیل تزیین شده است.

دریای نور

یکی از معروفترین، درشت‌ترین و قدیمی‌ترین الماس‌های دنیاست. رنگ صورتی آن، افسانه‌های مرتبط با تاریخش، اصراری که نادرشاه به بازگرداندن آن به ایران داشت، قدر و قیمتی که ناصرالدین‌شاه برای آن قایل بود، انتقال آن به روسیه و بازگشتش به ایران، همگی به این جواهر شخصیتی افسانه‌ای داده است. همزاد دریای نور یعنی کوه نور نیز با تاریخچه‌ی پرفراز و نشیب مشابهی مدتی تزیین تاج ملکه انگلستان بود.
از دیگر اشیای فوق‌العاده قیمتی موجود در این موزه می‌توان به تاج کیانی، کمربند زرین ناصرالدین‌شاه، جقه نادری،‌ کره جواهرنشان، تاج فرح پهلوی و... اشاره کرد.
این موزه از شنبه تا سه شنبه و از ساعت ۲ تا ۴:۳۰ قابل بازدید است.

موزه‌ی ایران باستان

قدیمی‌ترین موزه‌ی ایران است که در بافت تاریخی شهر، خیابان سی تیر،‌ محموعه‌ی تاریخی باغ ملی قرار دارد. 
ساختمان موزه با الهام از بناهای ساسانی بویژه طاق کسری ساخته شده است.
اشیای به نمایش درآمده در موزه، در دو ساختمان ایران باستان و ایران پس از اسلام دسته‌بندی می‌شوند.
دست‌سازهای کهن از زمان پارینه‌سنگی و نوسنگی یعنی از یک میلیون سال تا دویست هزار سال پیش از حوزه‌هایی در خراسان، مهاباد و گیلان از قدیمی‌ترین اشیا موجود در موزه هستند. ابزار های سنگی که توسط انسان‌های نئاندرتال در زاگرس، بیستون، خرم آباد و فلات مرکزی ایران کشف شده نیز از دیگر دیدنی‌های این بخش موزه هستند.
دندان ۲۵ هزار ساله کودک ۹ ساله که در غار وزمه کرمانشاه کشف شده، ابزار سنگی و صدفی دوره‌ی غارنشینی در کنار پیکره‌های گلی و ابزار خشتی شوش و تهران و فارس و ظروف سفالین منقش به بز کوهی چشمه‌علی از دیگر جلوه‌های گذشته‌ی باستانی ایران هستند.
مجسمه گلی شهداد، اشیا دوره ی مفرغ و ریتون‌های معروف ایرانی همچنین یادگاران دوره عیلامی که از چغازنبیل به موزه منتقل شده، آثار مادی و از همه دیدنی‌تر مرد نمکی را می‌توانید در این موزه ملاقات کنید.

موزه‌ی هنرهای معاصر تهران

مجموعه‌ای بی‌نظیر از آثار تجسمی ایران و جهان در این موزه نگهداری می‌شود. این مجموعه بسیار ارزشمند از سال ۱۳۵۶ با گردآوری آثار برجسته‌ای از هنرمندان بزرگ دنیا از جمله پیکاسو، پولاک، وارهول، رنوار، جاکومتی، رنوار و... با سفارش دفتر ملکه‌ی وقت فرح پهلوی در پارک لاله تهران کار خود را شروع کرده و اکنون یکی از مهمترین مراجع مطالعه بر روی هنر تجسمی مدرن در ایران به شمار می‌آید. سوای آثار بسیار مهم داخل موزه ساختمان موزه نیز یکی دیگر از جذابیت‌های دیدنی آن است.
طراح ساختمان سنگ و بتنی موزه‌ی کامران دیباست و در ساخت آن از بادگیرهای  کویری ایران الهام گرفته شده است. موزه دو بخش دارد یکی زیر سقف و دیگری در فضای باز. مسیر کم شیب مارپیچی بخش های موزه را به هم متصل می‌کند.
موزه هفت گالری یا تالارداخلی دارد که با شماره نامگذاری شده و به شکل یک دایره در انتهای بازدید به گالری شماره ۱ ختم می‌شود. در این گالری‌هاست که آثاری از مونه، ماگریت، وارهول، ون گوگ و... به نمایش گذاشته شده است.
در محوطه‌ی شیب راه گالری‌ها اثر مدرن بسیار مهمی از نوریوکی‌هاراگوچی به نام روغن و پولاد وجود دارد که در ایران ساخته شده و یادآور حوضخانه‌های ایرانی است.
فضای بیرونی موزه هم که به نام باغ تندیس‌ها شناخته می‌شود آثار مهمی از ماگریت، ماریو مارینی و جاکومتی را در خود جای داده. در کافه رستوران مجاور این فضا می‌توانید ضمن نوشیدن یک نوشیدنی از دیدن این آثار لذت ببرید.
کتابخانه‌ی تخصصی موزه نیز برای پژوهشگران و دانشجویان هنر یک مرجع مهم به شمار می آید.
این موزه یک سینماتک هم دارد که با اعلام قبلی فیلم‌های تخصصی را به نمایش می‌گذارد.

موزه‌ی فرش ایران

موزه فرش در نزدیکی موزه‌ی هنرهای معاصر قرار دارد و تقریبا همزمان با آن به سفارش دفتر فرح پهلوی و به منظور ارتقا و توسعه شناخت از فرش نفیس  و دیگر دستباف‌های ایرانی آغاز به کار کرده است.
 ۱۵۰ تخته از ارزشمندترین و برخی از قدیمی‌ترین فرش‌های بافت کاشان، قم، کرمان، اصفهان، تبریز، خراسان و... در طبقه‌ی اول موزه نگهداری شده و در طبقه‌ی دوم آن نمایشگاه‌های موقت دایر می‌شود.

موزه‌ی رضا عباسی

موزه‌ی رضا عباسی که نام خود را از نقاش معروف صفوی گرفته است، گنجینه‌ای از آثار هنری از زمان پیش از تاریخ تا قرن سیزدهم هجری را در سه سالن پیش از اسلام، هنرهای اسلامی و نگارگری و خوشنویسی در خود جا داده است.
از دیدنی‌های این موزه قدیمی‌ترین نسخه‌ی شاهنامه متعلق به قرن هشتم و ریتون‌های طلایی هخامنشی و نقره‌ای ساسانی هستند.
به جز این سه تالار کارگاه مرمت و نگهداری نقاشی‌ها و کتب خطی و کتابخانه از دیگر بخش‌های این موزه هستند.
این موزه در خیابان شریعتی نرسیده به پل سیدخندان واقع است.

معابر و خیابان‌های تهران

خیابان تاریخی سی تیر

 خیابان تاریخی سی تیر که به نوعی قلب تاریخی شهر به حساب می‌‌آید، از سویی به خیابان جمهوری و از سوی دیگر به خیابان امام خمینی منتهی می‌‌شود. از طرفی وجود موزه‌های بی‌نظیری مثل موزه ملی ایران باستان، موزه علوم و فنون، باغ ملی و... و از طرف دیگر خیابان زیبای سنگفرش سی تیر که در تمام طول سال با نور چرخ‌‌ها و ایستگاه‌‌های فروش غذاهای ایرانی، کافه‌ها و فست فود فروشی‌های سیار روشن می‌شود، زندگی مهیج روزانه و شبانه تهران را در این بافت تاریخی فرهنگی نمایان می‌کند.

خیابان ولیعصر

بلندترین خیابان تهران و خاورمیانه  از میدان راه‌آهن تا  میدان تجریش امتداد دارد. تعدادی از مهمترین اماکن تاریخی تهران و پارک‌های مهمی مثل ساعی و ملت در امتداد این خیابان هستند. میدان‌های مهم راه‌آهن، ولیعصر، ونک و تجریش میدان‌هایی هستند که این خیابان را قطع می‌کنند.

خیابان کریم‌خان زند و بلوار کشاورز

یکی از پرترددترین  خیابان‌های شهر در حدفاصل میدان هفت تیرتا  میدان ولی‌عصر قرار دارد. این معبر بورس طلافروشی، کتاب‌فروشی‌های مهم مثل ثالث، ویستار،چشمه و... است. ادامه‌ی این خیابان از میدان ولیعصر تا تقاطع کارگر بلوار کشاورز است که از دیگر معابر تاریخی و دیدنی شهر است.

پارک‌های تهران

پارک جمشیدیه

پارک جمشیدیه یا پارک سنگی مرتفع‌ترین بوستان شهر و یکی از پرترددترین نقاط تفریحی آن است. کوهنوردان آماتور برای رسیدن به مسیر کلک چال این پارک را انتخاب می‌کنند.
جمشیدیه در سال‌های میانی دهه‌ی ۷۰ گسترش پیدا کرد در این زمان رستوران‌های متعدد که از نظر معماری و غذا معرف یکی از استان‌ها بودند، در پارک شروع به کار کردند.
محیط کوهستانی پارک که با آبشارها و آبنماهای سنگی آن ترکیب جذابی را ایجاد کرده‌اند، پرندگان و محیط آرامش بخش اطراف این آبنماها برای شهروندان تهرانی آرامش و برای گردشگران به یک اندازه دوست داشتنی است.
تمام مسیرهای پیاده‌روی در این پارک سنگی هستند و در طول مسیر آثار هنری سنگی یا فلزی قابل توجهی مشاهده خواهید کرد.
در انتهای مسیرهای پیاده روی آنچه شما را میخکوب می‌کند، منظره‌ی بی‌نظیر شهر از یکی از بلندترین نقاط قابل دسترسی آن است. نمای پانورامای تهران از این محل پاداش کسانی است که این مسیر را تا انتها پیموده‌اند.

پارک ملت

این پارک از قدیمی‌ترین محل‌های تفریح مردم تهران بوده و در یکی از پرترددترین اماکن شهر در امتداد خیابان ولیعصر واقع شده است.پردیس سینمایی ملت در کنار این پارک در ابتدای بزرگراه نیایش قرار گرفته است.
پوشش گیاهی متنوع، دریاچه‌ی مصنوعی پارک، معابر پیاده روی و تپه‌های کم‌ارتفاع و امکان انجام بازی و پیک‌نیک این پارک را در بین مردم شهر و گردشگران محبوب کرده است.

پارک لاله

این پارک که در تقاطع خیابان کارگر و بلوار کشاورز قرار گرفته جنبه‌های زیادی از زندگی مردم تهران را پوشش می‌دهد.
پارک که بخشی از پروژه‌ی نوسازی شهر تهران بوده با موزه‌های فرش و هنرهای معاصر، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و هتل لاله در یک مجموعه قرار داشته‌اند.
زمین‌های والیبال و بسکتبال، میزهای شطرنج، تندیس های مشاهیر و مرکز تئاتر عروسکی کانون در کنار امکان پیک‌نیک در این پارک و همچنین دسترسی آسان از جمله دلایل محبوبیت این پارک است.

ژوراسیک پارک

پارک ژوراسیک تهران یک پارک موضوعی با ۲۸ مجسمه‌ی متحرک دایناسور است که علاوه بر جذابیت‌های ظاهری، جنبه‌ی آموزشی نیز دارد.
نام علمی دایناسورها، گونه‌های مختلف آنها و نوع زندگی‌شان در این پارک به نمایش گذاشته شده و بازدید از ژوراسیک پارک تهران برای کودکان و نوجوانان تجربه‌ای فراموش نشدنی است.
این پارک در سعادت‌آباد، میدان پیروز واقع شده است.

باغ پرندگان تهران

باغ پرندگان در حال حاضر محلی برای بازدید پرندگانی است که قابلیت پرواز ندارند. علاوه بر این، محیط طبیعی طولانی و پیچ در پیچ آن و چشم‌انداز زیبای آن از محل در ورودی از دیدنی‌ های این پارک است. طوطی‌های سخنگو، پرندگان کوچک، جایگاه عقاب‌ها و لاشخورها، جغدها و قرقاول‌ها، طاووس‌ها و فلامینگوها همگی در این فضا که با آبگیر و آبشار احاطه شده و از مسیرهای سنگفرش پارک قابل بازدید هستند.
باغ پرندگان در بزرگراه بابایی، لویزان قرار دارد.

موزه‌ی آثار طبیعی و حیات وحش ایران 

موزه‌ی دارآباد از جمله موزه‌های آموزشی تهران است که در سال ۱۳۷۲ کار خود را آغاز کرده است.
نماد این موزه دایناسور ایرانی است که فسیل‌های آن در کرمان کشف شده و مجسمه آن در ورودیه موزه نصب شده است.
موزه دارای بخش‌های آبزیان، پرندگان و پستانداران، بخش زمین‌شناسی، تالار پروانه‌ها و کارگاه تاکسیدرمی است.
در این موزه می‌توانید نمونه‌های نادر و در حال انقراض گور ایرانی و یوز ایرانی را ببینید.
موزه در دارآباد واقع و ه